Rozdział 2.

Bałam się. Było przed dzwonkiem więc jeszcze nikogo nie było w klasie. Siedziała tylko w drugiej ławce krótkowłosa dziewczyna, która patrzyła na mnie pytającym wzrokiem, lecz się nie odezwała. Usiadłam w ostatniej ławce, aby nikt mnie nie widział, bo nie lubię być w centrum uwagi. Zadzwonił dzwonek wyjęłam książki, weszła klasa nie zwracając na mnie uwagi , po prostu mnie nie widzieli, dopiero gdy weszła pani profesor o krótkich włosach i brązowych oczach to się zaczęło .

-Witam wszystkich przywitajmy nową uczennicę Caroline Fox.

Od razu wszystkie oczy zostały skierowane w moja stronę. Miałam ochotę zapaść się pod ziemię.

-No podejdź tu na środek, pokaż się wszystkim-tu uśmiechnęła się do blondyna imieniem Niall- przywitajcie ją radośnie.

Chciałam już usiąść, ale mnie zatrzymała. Wyszłam z nią za drzwi bo chciała rorozmawiać. I zaczęła naszą dość dziwną rozmowę.

-Wiem, że jesteś tutaj nowa, ale nie zdziw się za bardzo jak na korytarzu będziesz widzieć chłopców z One Direction

-Słucham???!!!

-Tak wiem wiem to dla ciebie wielki zaszczyt ich widzieć, ale właśnie wybrali sobie naszą szkołę, że będą się uczyć , bo jak na razie robią sobie wolne od muzyki.

-Dobrze, ale reszta szkoły jest do nich przyzwyczajona ?

-Tak-uśmiechnęła się-jestem też dyrektorką szkoły także wiem o nich dużo. Traktuj ich normalnie tak jak by byli twoimi kolegami.

-ale ja w tej szkole nikogo nie znam

-nie ważne, wejdź już do klasy-pokazała palcem wskazującym na drzwi.

Weszłam do klasy, ale chwile potem zadzwonił dzwonek. Podeszłam do mojej szafki z numer 142, otworzyłam ją i nagle ktoś koło mnie stanął.

-Cześć jestem Merry-podała mi rękę. Przede mną stała dziewczyna w rozpuszczonych rudych włosach do pasa , piegami i ślicznymi niebieskimi oczami- ty jesteś ta nowa prawda ??

-Tak Cześć –podałam rękę-Caroline. Miło mi Cię poznać bo nie mam tu żadnych znajomych,

-mam godzine wolnego idziemy gdzieś pogadać.?

-Jasne .

I poszłam za rudno-włosą dziewczyną.

-To tutaj-powiedziała

***

W środku było bardzo przytulnie miłe miejsce, to była bardziej herbaciarnia .Siadało się na takich poduszkach i był stolik , herbat było bardzo wiele wiec można było wybierać w różnych smakach.

-Opowiedz mi coś o sobie-zaczęła

-Więc ja hmmm. Eeeee-nie mogłam nic powiedzieć-no jestem nowa i trudno i znaleźć tu jaki kolwiek kontakt, przyjechałam z Polski, moi rodzice chcieli tu mieszkać więc to chyba tyle. Nie lubię o sobie opowiadać

-Hm ciekawe ja też stąd nie jestem . Mieszkałam w Irlandii

-Ciekawe. –odparłam.

Bardzo miło mi się z nią rozmawiało przegadałyśmy tak z 40 minut. Nagle dostrzegłam telefon leżący na podłodze.

-Ej-powiedziałam do Merry-telefon, zobaczymy ?

-Jasne.

Wzięłam telefon i nie wiedziałam do kogo on należy. Weszłam w listę połączeń i był numer podpisany ,,aameg”.

- To pewnie dziewczyna tego do kogo należy ten telefon.-powiedziałam

-Dzwoń , trzeba oddać tę zgubę.

Dzwonie. Nikt przez chwile nie odbierał, ale w ostatnim momencie odebrał mężczyzna około 30 lat, i powiedział:

-Tu menager od Zayn’a Malik’a z kim mam przyjemność ?!

W tym momencie popatrzyłyśmy się na siebie z Marry i nie wiedziałyśmy co powiedzieć.

-Rozłącz-odparła.

I zrobiłam tak jak kazała. Usiadłyśmy z głębokim wdechem i wydechem.

-Trzymasz w ręce telefon mojego przyszłego męża-powiedziała a ja buchnęłam śmiechem.

-Hahaha, -chwyciłam za mój telefon i zadzwoniłam do Dominiki

-Do kogo dzwonisz?!.

-Do mojej przyjaciółki muszę jej o wszystkim powiedzieć

-Okej – zaczęła coś szperać w telefonie.

Byłam tak podniecona całą tą sytuacją że jak odebrała nie potrafiłam nic powiedzieć.

-Hallo ?-powiedziała Dominika

-słuchaj chodzę do szkoły z chłopacami z One Direction i rozmawiałam przed chwilą z menagerem Zayn’a i trzymam w ręce jego telefon.-powiedziałam z rogalem na gębie

-weź sobie ze mnie jaj nie rób tylko mów o co chodzi- powiedziała przyjaciółka która w ogóle mi nie wierzyła…
__________________________________________________
mamy kolejny rozdzial 2<3333. komentujcie, każdy może dodać komentarz nawet anonimowy ;DDD. jak chcecie więcej <3.